<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

 

<?xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />

السلام علیک ایها البرالوفی

 السلام علیک ایها الحق الحقیق

فرازی از زیارت امام حسن (ع) در روز دوشنبه

 

 

 

 

 


 

سلام بر دوستان گلم

ميلاد با سعادت نگين رمضان امام مجتبي ع بر همه شما مبارك باد

خيلي دلم ميخواست در مورد امام مجتبي قيامش و ترك مخاصمه مسلحانه اش مظالب رو بنويسم. در تاريخ هفتم شهريور سال 1356 جشني در مسجد امام حسن ميدان حسن اباد تهران برگزار شده بود و در نيمه رمضان همان سال مسابقه مقاله نويسي در مورد ان حضرت برگزار گرديد. بنده مقاله اي براي اون مراسم فرستادم كه در انجا نمره نوزده و نيم  را بخود اختصاص داد. جناب رضائي استاد معظم درس قران وقت در ذيل مقاله نوشت:

" مقاله اي بود عالي ، تحقيقي ، ارزنده با ديدي روشن در باره صلح حضرت. توفيق شما را در راه شناخت واقعي حق و حقيقت ارزومندم "

 اگر فرصتي بدست آمد اون مقاله رو با همان سادگي تايپ ميكنم يا اسكن ميكنمش و در معرض قضاوت شما عزيزان هم قرار خواهم داد.

البته مقاله اي ديگر در مورد امام مجتبي ع با استناد به منابع اينترنت تنظيم كردم كه مربوط به سال 82 است، ولي چون طولاني بود و ديدم براي مطالعه ان نياز به زمان زيادي است؛ لذا تصميم گرفتم تنها فراز هائي از ان را اينجا بياورم . بخصوص مفاد قرارداد ترك مخاصمه مسلحانه را كه بين امام حسن ع معاويه منعقد گرديد را نيز بازنويسي كنم تا در موردش در مجالي ديگر بحث كنيم.

 

 

سیره و سیاست

امام حسن مجتبی (ع)

 

پیشگفتار:

حضرت امام حسن مجتبی(ع) اولین فرزند حضرت امام علی (ع)و نخستین زاده کوثر الهی حضرت فاطمه زهرا (س) فرزند پیامبر گرامی اسلام (ص) در نیمه رمضان سال سوم هجرت در مدینه متولد شد.

در ائینه کلام الهی و وحی حضرت امام حسن مجتبی شمشیری برای پیامبر در مبارزه با علم و جهل در مباهله با نفرین شدگان (آل عمران-61) و فرقانی رسواکننده آگاهانه دروغ پیشگان عرصه فرهنگی در مباهله بود.

نفس زکیه ای که طهارتش اراده الهی بود (احزاب - 33) و مودتش مزد رسالت (شوری-23)  وجود پاکی که پیامبر آغوش گسترش بود و رهبری هدایتگرانه و صلح مبتنی بر اراده الهی او را بشارت دهنده بود. (فخرالدین حجازی. پیشوای صلح، تهران.  کتابخانه هاشمی یوسف آباد. 1347. 40 صفحه. ص 7 )

مدت 7 سال و اندی  (سید محمد حسین طباطبائی، شیعه در اسلام . با مقدمه دکتر سید حسین نصر. دارالکتب الاسلامیه. 1348. 160 صفحه. ص 130) و یا به نقلی دیگر 8 سال و چهار ماه (صابر کرمانی. زندگانی امام حسن مجتبی ع. تهران. شرکت نسبی اقبال و شرکاء . 1344. 45 صفحه. ص 9.) از عمر مبارکش را در برخورداری از الطاف و مراحم حضرت رسول اکرم (ص) بسر بردند و مورد عنایت و توجه خاص آن حضرت بودند.

کودکی آن حضرت در عین حال که در پرتو بوسه ها و نوازشهای پیامبر سرشار از شادی و شیرین کامی بود، در عین حال در بردارنده  لحظات تبخ مرگ پیامبر بود .

پس از رحلت پیامبر(ص)  تنها 3 یا 6 ماه بیشتر در دامان پر مهر مادر زندگی نگرد.  در عین حال که خرسند از همگامی با حسین در همراهی مادرش در تلاش دفاع از حقوق ولایت در حضور بر در خاننه مهاجرین و انصار بود، تجمل لحظات سیلی خوردن مادر در کوچه های تنگ محله بنی هاشم مدینه النبی برایش دشوار و مشحون از حزن و اندوه بود. 

ایشان مدت 30 سال در دوران امامت امام علی ع زندگی کرد و درس آموزی نمود. هنوز رضایتمندی استقرار نظام ولایت الهی در جامعه اسلامی از طریق بیعت مردم با علی ع در قلب و دل ان بزرگوار تلخکامی 25 سال خانه نشینی علی  را جایگزینی نبود که فرق خونین پدر یکبار دیگر زندگانی اش را قرین حزن و اندوه و ماتم ساخت.

 

منش و رفتار امام حسن ع در عصر پیامبر ص:

بزرگ منشی امام حسن مجتبی چنان بود که حتی در کودکی پیامبر گرامی اسلام، صرف نظر از سن و سال  در برخی از عهدنامه ها وی را گواه میگرفت همانطور که در رابطه با  " ثقیف " که خالد بن سعید عهدنامه ذمه را  مکتوب نمود ، توسط امام حسن و امام حسین مورد گواهی قرار گرفت. ( پیشوای دوم حضرت امام حسن ع. موسسه در راه حق. 28 صفحه. ص 4)

 

منش شخصیتی و رفتار امام حسن ع در عصر 25 سال خانه نشینی حضرت امام علی ع

-        مخالفت با ابوبکر در رابطه با حضور ابوبکر بر منبر پیامبر و برخورد با وی در مسجد در عصر اختناق و فشار و خانه نشینی علی.

-        مشاوره نظامی در زمان عمر در حمله به ایران و نقش این مشاوره در کسب پیروزی.

-        حضور در سطح فرماندهی نظامی در جنگهای خلفای راشدین

-        فتوحات دیلم و طبرستان به مجاهدت امام حسن انجام شد.

-        فتح شما افریقا در عصر خلافت عثمان با شرکت امام حسن بود.

-        در رابطه با تبعید شدن ابوذر در عصر عثمان، خلیفه امر کرد تا وی را کسی بدرقه نکند. ولی امام حسن بهمراه پدر گرامی و برادر ارجمندش وی را بدرقه و از حکومت عثمان ابراز بیزاری نمودند. و او را به صبر و بردباری دعوت کردند.

 ( پیشوای دوم حضرت امام حسن ع. موسسه در راه حق. 28 صفحه. ص 5)

 

 

منش شخصیتی و رفتار امام حسن ع در عصر 5 سال خلافت اسمی و ظاهری  حضرت امام علی ع

-        حضور در جنگهای جمل و صفیین  و نهروان همگام با علی در دفاع از حقانیت و کرامت دولت علوی . شتر عایشه در جمل بدست امام حسن بخاک افتاد. در جمل در خط مقدم میجنگید و قیل از جنگ وارد کوفه شد و 9 هزار نفر نیروی مسلح راتداک و به جبهه اعزام داشت. در صفین نیز از خود تلاش برای بسیج مردم برای حمایت ازمبارزات  امام علی از خود نشان داد.

-        در جنگ صفین در کنار پدر پایمردی میکرد و معاویه عبیدالله بن عمر را نزد وی فرستاد که: " از پیروی پدر دست بردار ، ما خلافت را بتو وا میگذاریم. پرا که قریش از پدر تو به سابقه ی پدر کشتگی ها ناراحتند. اما ترا پذیرا توانند شد." . حسن بن علی پاسخ داد:

 " قریش برآن بود که پرچم اسلام را بیفکند و درهم پیچد. اما پدرم بخاطر خدا و اسلام گردنکشان ایشان را کشت و آنان را پراکند. پس با پدرم بدینجهت به دشمنی برخاستند و بدو کینه می ورزند ."  ( پیشوای دوم حضرت امام حسن ع. موسسه در راه حق. 28 صفحه. ص 5-6)

 

منش و شخصیت امام حسن ع  در دوران خلافت اسمی در کوفه

حضرت امام حسن مجتبی (ع) در 21 رمضان سال چهلم هجری یعنی در سن 37 سالگی (صابر کرمانی. زندگانی امام حسن مجتبی ع. تهران. شرکت نسبی اقبال و شرکاء . 1344. 45 صفحه. ص 10.)، بعنوان " وارث اسلحه و کتاب علی در اخرین لحظات عمرامام امیرالمومنین در بستر بیماری " (فخرالدین حجازی . پیشوای صلح، تهران .  کتابخانه هاشمی یوسف آباد. 1347. 40 صفحه.  ص 8 ) امامت و رهبری جامعه اسلامی را به امر و وصایت امام علی ع در شرائطی عهده دار شدند که شرائط بسیار سنگین و اختناق در اوج شدت بود. مخفی بودن مراسم تشییع قبر امام علی (ع) خود بهترین حقیقت گویای شرائط سنگین زندگی سیاسی امام مجتبی (ع) بود.

به استناد تاریخ و مورخین امام حسن در بامداد شبی که امیر المومنین از دنیا رفت در جمع مردم  خطبه خواند و در آن متذکر شد:

" به حقیقت در این شب مردی از دنیا رفت که پیشینیان در کردار از او پیشی نجستند. و آیندگان نیز در کردار باو نرسند. همانا با رسولخدا ص جهاد کرد و با جان خویش از آنحضرت دفاع نمود. و رسولخدا او را با پرچم خود به جنگها میفرستاد و جبرائیل و میکائیل او را در میان میگرفتند. جبرئیل از سمت راستش و میکائیل از سمت چپ او ، و باز نمی گشت تا بدست توانای او خداوند جنگ را فتح کند و در شبی از دنیا رفت که عیسی بن مریم در آنشب بآسمان بالا رفت و یوشع بن نون وصی حضرت موسی علیهما السلام در آنشب از دنیا رفت. و هیچ درهم و دیناری از خود بجای نگذاشته جز 700 درهم که آن هم از بهره ای که از بیت المال داشت زیاد آمده و میخواست با آن پول برای خانواده خود خادمی خریداری کند. (سپس شروع به گریستن نمود و مردم نیز گریستند. آنگاه فرمود:)

منم فرزند بشیرمنم فرزند نذیر منم فرزند آنکس که باذن پروردگار مردم را بسوی او میخواند منم پسر چراغ تابناک . من از آن خاندانی هستم که خدای تعالی پلیدی را از ایشان دور کرده و بخوبی پاکیزه شان فرموده. من از آن خاندانی هستم که خداوند دوستی ایشان را در کتاب خویش فرض و واجب دانسته و فرموده است: بگو نپرسم شما را بر آن مزدی جز دوستی در خویشاوندانم و آنکه فراهم کند نیکی را بیفزائیمش در آن نکوئی را (شوری 23) پس نیکی دوستی ما خاندان است. " (ارشاد مفید – ج2 . ص 4 )

انگاه عبدالله بن عباس پیش روی او بپا خاست  وگفت:

"ای گروه مردم این فرزند پیغمبر شما و وصی امامتان میباشد. پس با او بیعت کنید که خدا بوسیله او دنباله روان رضای خود را به راههای سلامت رهبری میکند و به اذن خود آنها را از تیره گیها به نور میکشاند و به راه راست هدایت میکند. " ( شیخ راضی آل یاسین. صلح امام حسن. ترجمه سید علی خامنه ای . ص 84)

 مردم نیز بیعت نمودند.

بیعت کنندگان با امام حسن ع را غیر از قیس بن سعد بن عباده بعنوان نخستین کس در این امر در میان مردم ، اصحاب و یاران امام علی ع و سایر مردم کوفه، و نیز 40 هزار نفر از لشگریان امام علی که در نخیله علیه معاویه بیعت کرده بودند، تشکیل میداد.

امام حسن برای قبول مسئولیت خلافت در قبال پذیرش بیعت مردم بعنوان شرط قبول بیعت فرمودند:

" با هر کس جنگ کنم جنگ کنید . با هر کس از در صلح درایم صلح کنید. " ( فخرالدین حجازی. پیشوای صلح، تهران.  کتابخانه هاشمی یوسف آباد. 1347. 40 صفحه.  ص 17 )

پس از کوفه ، بصره و مدائن با امام حسن بیعت کردند. حجاز و یمن بدست جاریه بن قدامه فرمانده بزرگ آنسامان بیعت کردند. فارس بوسیله استاندارش زیاد بن عبید با امام حسن بیعت کرد. تنها معاویه و اتباع وی و گروه معدودی از افراد که به قعاد مشهور شدند تمامی بلاد اسلامی با امام حسن بیعت نمودند.

بر اثر شرائط زمان و مکان تنها 2 مورد بیعت مردم با خلیفه تحقق یافت و در مورد تحقق حکومت بجای اراده نخبگان سیاسی و بزرگان جامعه، رای و نظر ملت دخیل شد: یکی دوره ای بود که امام علی به خلافت برگزیده شد و دیگری دوره خلافت امام حسن ع بود. با امعان نظر بر رفتار گروهی که بیطرفی اتخاذ کردند و از بیعت سرباز زدند، این انحصار دوران خلافت اسلامی است که بر مبنای وصایت انجام شد. به نظر میرسد دوران قبل از امام علی ع دوران خلافت های اسمی آغاز شد و پس از امام حسن دوره سلطنت شبه دینی . معاویه در پاسخ به نامه محمد ین ابوبکر به صراحت در این زمینه اظهار نظر کرده :

" پدر تو و فاروقش اولین کسانی بودند که او را – علی ع را – از حقش باز داشتند و با او سر مخالفت گرفتند و در اینکار هر دو یکسخن و همداستان شده بودند . سپس او را به بیعت خود فرا خواندند و چون او در بیعت با آنان سستی و درنک کرد ، از همه سو آهنگ او نموده و تصمیم بزرگی برای او گرفتند . بالاخره او تن به بیعت ایشان داد ولی ایشان تا زنده بودند او را در کار خود شریک نساختند و بر اسرار خویش محرم ندانستند

اگر روش کنونی ما بر حق و صواب است ، آنست که نخست این روش را انتخاب کرد پدر تو بود و ما دنباله روان و شریکان اوئیم. اگر او بدین روش دست نمیزد ما نیز با پسر ابیطالب مخالفت نمیکردیم و کار را بدو تسلیم میکردیم. لکن او در اینکار پیشقدم شد و ما نیز بدنبال او براه افتادیم. " ( آل یاسین. صلح امام حسن . ص 65.)

 پس از اتمام بیعت مردم با امام ، امام امرای خود را به شهرها فرستاد. عبدالله بن عباس را روانه بصره نمود.

معاویه بمحض شنیدن خبر بیعت مردم با امام حسن در نخستین واکنش جاسوسانی به کوفه و بصره روانه نمود. ماموران این تعرض اطلاعاتی و جاسوسی، مردی از بنی حمیر اعزام به کوفه و مردی از بنی القین اعزامی به بصره بودند.

اقدامات امام حسن ع در واکنش به این تعرض اطلاعاتی کشف پایگاههای اطلاعاتی معاویه در کوفه و بصره و در شکستن آنها بود. مامور اعزامی به کوفه را در منزل (حجامت کننده ای) یا قصابی از قبیله جریر و مامور اعزامی به بصره را در مخفیگاه قبیله بنی سلیم یافته و بفرمان امام حسن ع گردن زندند (ارشاد مفید – ج2 . ص 5 ) و امام طی نامه ای عتاب آمیز معاویه را مورد خطاب قرار داد :

/ 0 نظر / 2 بازدید