بنام خداوند لطيف خبير
امام خميني و انقلاب اسلامي
ملت ايران طى تاريح صد سال اخير خود شاهد، گسترش سايه شوم تثليث شوم استعمار جهانى،استبداد ملى - سياسى و استحمار فكرى - فرهنگى بر تمامى شئونات سياسى، افتصادى، فرهنگى و نظامى از يكسو بود كه زمينه ساز بهره ورى فدرتهاى سلطه گر از بستر فرهنگ و سياست و اقتصاد و ارتش و طمع بيگانگان بر منابع غنى اين مرز و بوم گرديد و از سوى ديگر، ناظر بر روشنگرى فرهيختگان فرهنگى و سياسى جامعه، در مقابل سلطه خودكامگان فاقد كفايت و تهاجم طمع ورزان خارجى! بود كه به اقتضاى جو حاكم، محيط سياسى و مكتب فكرى، مبانى موجوديت آنان را نشانه ميرفت.
سيطره فرهنگى و سياسى عناصر دلباخته مظاهر تمدن غرب بر نهادهاى مدنى جامعه، ريشه هاى سرسپردگى به بيگانگان در فرهنگ و سياست را بگونهاى مستحكم گردانيد كه با نمودارى و رشد جوانه هاى خود باختگى در عرصه سياست، غنچه هاى خود باورى در عرصه فرهنگ استقلال ملت پژمرد. نور فضيلت در برابر تند باد زشتكارى ها، آخرين سوسوى خود را سپرى كرد و بستر روشنگرى دراين مرز و بوم، خواسته و ناخواسته در گنداب دستمايههاى منحط فرهنگ غرب زدگى گرفتار گرديد.
ظهور و تسرى نهضتهاى آزاديبخش در ميان ملتهاى خفته و افسون شده، بمثابه زنگ بيدارباش، منافع استعمارى را در معرص تهديد قرار داد، طراحان حافظ منافع بيگانگان را در چاره جوئى چنين تهديدى به تلاش ماندگارى منافع استعمارى در قالب تدوين برنامههاى اصلاحى واداشت تا با تكيه بر قدرت سياسى كارگزاران نظام سلطه و مساعى فرهنگى نخبگان دلباخته داخلى، از طريق تقويت روحيه انقياد و تسليم طلبى و مقابله با مذهب بعنوان عامل بنيادى در بيدارى و مقاومت مردم به اجرا گزارند. در همين راستا بنگريد به اوضاع و احوال اهل قلم و سياست زندان رفته در زمان وثوق الدوله، مثل عشقى ها و عارف ها هم كه بقول امام (در كشف الاسرار)، قبل از رضاخان تفريق گوى وثوقالدوله بودند، پس از كودتاى رضاخان، على رغم مخالفت هاى مدرس، با اشعار و مقالات خود تسبيح گوى آن شدند. و نيز مخالفت آيهالله كاشانى با پرداخت غرامت به انگليس در جريان نهضت ملى شدن نفت و جايگزينى آمريكا بجاى انگليس، على رغم تمايل دولت مصدق و ملى گراها با اين نظريه!
روح اصلاح طلبى غير دينى اى كه در يك قرن و نيم تاريح اخير ايران، از نهضت تنباكو تا رخداد عظيم شكوفائى انقلاب اسلامى، به ثبت رسيده، ناظر بر تضعيف روحيه مذهبى و تامين و حفظ منافع بيگانگان بود. تداوم اين روحيه در عصر پهلوى منجر به انجام اصلاحاتى گرديد كه در عصر رضاخان از ماهيتى انگليسى و در زمان پس از او از ماهيت امريكائى برخوردار بود، از اين رو نهضت اصلاح طلبانه دينى به پيشتازى علماى مذهب و در چارچوب انديشه هاى مكتبى، چنين سياستى را به چالش گرفت، كه قيام 15خرداد حلقهاى از اين جريان توفنده الهى و عزت طلبى مستمر تاريخى بود كه در آن مقطع زمانى عليه طرح اسلام زدائى منظور در اقداماتى نظير لايحه انجمن هاى ايالتى و ولايتى، تغيير سوگندنامه ارتش، طرح خدمت سربازى روحانيون، طرح رفراندم اجراى اصلاحات امريكائى، هم پيمانى شاه با اسرائيل، طرح و احياء اعطاى امتياز كاپيتولاسيون به امريكائيان بعنوان سياستهاى راهبردى برنامه اصلاحات امريكائى در ايران به اجرا گذاشته شد.
در جريان روياروئى اين دو گرايش، در راس برنامه هاى اصلاح طلبانه غيردينى در ايران، كه توام با مذهب زدائى بود، ناگزير برخورد با علماى دينى قرارداشت و كرامت شهادت در ميان علما و فرهيختگان عرصه فرهنگ و سياست، كه در تاريح ايران خود شهادتى بر ايستادگى دائمى وارثان علم و تقوا در مقابله با منفعت طلبى استعمار خارجى بوده است. از جنبش ضد استعمارى تنباكو و نهضت ضد استبدادى مشروطيت تا بروز انقلاب عظيم اسلامى ضد استبدادى و ضد استعمارى، على رغم عافيت طلبى سردمداران احزاب سياسى بى آزار و اشخاص بظاهر وطن خواه ساكت، قيام 15خرداد بعنوان نخستين جرقه در طلعت انفجار نور بود كه مبداء نهضتى با خصيصه رهبرى واحد دينى و ماهيت ضد استبدادى و ضد استعمارى و ضد صهيونيستى و برخوردار از انگيزه خالص اسلامى در بستر زمان بود كه بعنوان ديباچهاى بر كتاب مقدس بيدارى ملت ايران، تاثيرات آگاهى بخش آن جهان اسلام را فرا گرفت.
تجربه مشروطه خواهى كه با هدف استقرار عدالت و امنيت پديدار شد، با موج سوارى غرب زدگان خودباخته منجر به حذف روحانيت از صحنه سياست شد. عين الدوله ضد مشروطه، رئيس دولت مشروطه ميشود! و وثوق الدوله آزاديخواه! با انعقاد قرارداد 1919متضمن واگذارى انحصار كليه امور گمركى و مالى به مستشاران انگليس، عامل قيموميت انگليس در ايران ميشود، كه مورد مخالفت شهيد سيد حسن مدرس در تهران، شهيد شيحمحمد خيابانى در تبريز، ميرزاكوچك خان در گيلان و علماى ايرانى مقيم نجف مانند سيد ابوالقاسم كاشانى، و نيز آيتالله العظمى ميرزا محمدتقى شيرازى (ميرزاى دوم) و آيتالله سيداسماعيل صدر و آيتالله شيحفتحالله اصفهانى از مراجع و علماى نجف قرار ميگيرد. روشنفكر فراماسون مسلك مشروطه خواه، محمد على فروغى، با وجود نقش و تجربه حضورى در تدوين قانوناساسى مشروطيت، در نامهاى از پاريس در همين سال به تبيين كشف و كرامات خود پيرامون اين موضوع پرداخته، مينويسد:
" چون ايران ملت ندارد، افكار عمومى ندارد، بايد تسليم انگلستان شود. من ميگويم ايرانى ها با انگليس نبايد عداوت بورزند. بايد نهايت جد را داشته باشيم كه با انگليس دوست باشيم. و در عالم دوستى از او استفاده كنيم. انگليس هم در ايران منافعى دارد. نميتوان منكر آن شد. و صميمانه بايد آنرا رعايت كرد. اگر با انگليس موافقت كنيم، با ما موافقت ميكند. فلسطين كه متصل به مصر است، كسى منكر نميتواند بشود كه بايد زير دست انگليس باشد." ( زندگينامه سياسى امام خمينى ص (20
بسترسازى مبارزه با اسلام و سابقه دشمنى با تفكر مذهبى در عصر پهلوى كه با هدايت اجانب طراحى شده بود، با دستور العمل رسمى تعطيلى مجالس روضه و خطابه مذهبى و ممنوعيت تدريس امور دينى و قرآن و اقامه نماز جماعت در مدارس آغاز شد، موجب گرديد پيكان تيزاستبداد، بسمت بنياد هاى فرهنگى كشور نشانه رود. زمزمه كشف حجاب بمثابه آزاد كردن زنان از ميله هاى زندان به تعبير رضاخان و اجراى آن در 17ديماه 1314كه تماميت اخلاق و عفت زنان در كشور را نشانه رفت، منجر به برخورد شديد رضاخان با علما و كشتار مردم در مسجد گوهر شاد گرديد كه جز انتقام گيرى استعمار انگليس از قدرت فتواى يك عالم دينى در شكلدهى به قيام تنباكو (كه از حمايت و پشتيبانى ملت برخوردار بود) در جريان مقابله با منافع ناشى از انعقاد قرارداد رژى و جبران شكست، انگيزه ديگرى نداشت و از هيچ حزب سياسى و يا اشخاص وطن خواه ملى هم، صدائى برنخواست !
در اين شرائط كه اكثريت روشنفكران كافه نشين و قهوه نوش، بدور از زد و بندهاى استعمارى كه در صدد بود تا بدست برگزيدگان سياسى جامعه، مقدمات تسلط كامل امريكا بر سرنوشت ملت را رغم زند، جز حفظ قافيه در شعر و ادب نو و كهن، درد و دعوا و دغدغه خاطرى، نداشته و فارغ از احساس رنج و مهنت مردم، در وادى دلباختگى به نوش محصولات بيگانه سرگرم بودند، از قله بلند و رفيع عدالت و انسانيت، مبشر عزت و سرفرازى ملت اسلام، و معلم بزرگ فضيلت و اخلاق، حضرت امام خمينى (ره)، با اعلام خطر به حوزه هاى علميه و مراجع عظام و علما و آحاد ملت ايران نسبت به حفظ عزت اسلام و شرافت ملى و عظمت كشور اسلامى ايران، نهيب رهايى و آزادى بر آورد و جريان دسيسه هاى استعمارى نفوذ صهيونيسم و عمال آن، بعنوان پيشقراولان تثبيت حضور استعمارگران امريكائى در ايران را، افشاء و با صدور نخستين بيانيه سياسى در ارديبهشت 1323ضمن دعوت به اسلام، لزوم وجود حاكميت اسلامى را تبيين نموده، عموم علما و مردم را به قيام براى استقرار آن فراخواندند. كه اين اولين فراخوان عمومى علما و مردم به قيام توسط امام خمينى دراين رابطه بود.
تدوين فكر ولايت فقيه متناسب با آفاق جديد سياسى عصر حاضر فقط يك ابتكار محسوس فكرى ساده نبود، تحقق عملى يك انديشه تاريخى فقهى و منتهى الامال بزرگانى بود كه چنين آرمانى را هم در تدريس فقه و فلسفه و اصول و هم در متن مبارزه سياسى سينه به سينه منتقل كردند. طرح كلى ايده حكومت اسلامى در تاريح مبارزات متاخرين، از تلاش علامه نائينى در كتاب "تنبيه الامه و تنزيه المله " آغاز و در قالب " جمهورى اسلامى " توسط شيح شهيد فضل الله نورى در مشروعه خواهى وى در مبارزات نهضت مشروطيت تبيين و بازنگرى در آن و اعلام ضرورت قيام براى استقرار آن، توسط امام خمينى با تدوين كتاب ارزشمند " كشف الاسرار " درتاريح 1322انجام گرفت.
موفقيت امام در هدايت نهضت اسلامى مرهون درس آموزى و معاشرت با علمائى است كه با بقيه خلف صالح ستارگان هدايت و رهبرى دينى و سياسى و تاثير گزاران بر تحولات سياسى كشورهمچون آيات عظام شيح عبدالكريم حائرى، حاج ميرزا جواد ملكى تبريزى، سيد محمدتقى خونسارى، آقاميرزا محمد على شاه آبادى، شاگردان برجسته آيت الله العظمى آخوند خراسانى از رهبران روحانى نهضت مشروطيت، بود. (زندگينامه سياسى امام خمينى ص 7)
مهمترين عامل در ريشه يابى جريانات منجر پيروزي انقلاب اسلامي، حساسيت امام نسبت به اسلام زدائى رژيم، اقدام بموقع از طريق ايراد خطابه ها و انتشار بيانيه ها و ارسال تلگرامها، حضور محورى و تعيين كننده امام در ايفاء نقش فعال در جلب پشتيبانى علما و حمايت مردم، در تمام صحنههاى حياتى سياسى، محسوس بوده است. حساسيت در قبال حذف شروط: مسلمان بودن، سوگند به قرآن كريم و مرد بودن انتخاب كننده و انتخاب شونده، در متن لايحه انجمن هاى ايالتى و ولايتى مصوب مهر 1341هيات وزيران، توسط امام كه با مخالفت خود زنگهاى خطر را بصدا درآورد، موجب پشتيبانى علما و حمايت مردم قرارگرفت و در 7آذر 1341غيرقابل اجرا بودنش توسط دولت اعلام گرديد و اين اولين پيروزى امام بود كه على رغم خط خونى كه بر سير مبارزه ظاهر شد، در نتيجه وحدت كلمه علما و حمايت فداكارانه مردم بعنوان عامل تعيين كننده در دستيابى امام به پيروزى و عقب نشينى رژيم از مواضعش حاصل شد.
پرهيز از تكروى و برگزارى جلسات مشاوره با مراجع و علما براى اتخاذ استراتژى و تاكتيك مناسب در برخورد با موارد مستحدثه، از ويژگيهاى خصلتى امام از ابتداى مبارزات تا جريانات منتهى به 15خرداد بود كه موجب كسب توفيقات ايشان در جلب همگامى مراجع تقليد در مسير مبارزات گرديد. دراين رابطه نقش امام، در صدور بيانيه آيتاللهالعظمى بروجردى عليه تشكيل مجلس موسسان تغيير قانون اساسى در 1328بعنوان نخستين تجربه، و نيز پيشنهاد امام به مراجع در ارسال تلگرامهائى به شاه در خصوص لايحه انجمن هاى ايالتى و تشويق مراجع به انتشار آنها براى اطلاع مردم، تشكيل نشست چاره جوئى مشورتى با علما در نحوه برخورد با رفراندم تصويب ملى اصول شش گانه اصلاحات امريكائى در ديماه 41و درخواست مصرانه از آنان در ابراز مخالفت جدى و تحريم رسمى رفراندم، كه منجر به صدور بيانيه 9امضائى مراجع گرديد كه امام تنظيم كننده آن بود (حديث بيدارى ص 43)در ذيل اين اعلاميه امضاى اسامى زير به چشم ميخورد: مرتضى حسينى لنگرودى، احمد حسينى تهرانى، محمد حسين طباطبائى، محمد موسوى يزدى، محمد رضا موسوى گلپايگانى، روح الله الموسوى الخمينى، هاشم آملى، مرتضى حائرى، سيد كاظم شريعتمدارى. (حديث بيدارى ص 243) همچنين تحريم نوروز 42و نشست هاى مكرر ديگر درخورتوجه ميباشد.
همرا هى علما با امام خمينى، على رغم حاكميت سياست ارعاب و تهديد، زندان و تبعيد، حمله به حوزه ها و كشتار، در چارچوب مشاوره و وحدت كلمه، ابراز مخالفت از طريق صدور بيانيه ها، تحريم استقبال از شاه، تحريم رسمى رفراندم، افشاگرى، هجرت و تحصن، مبارزه منفى تحريم موقت اقامه نماز جماعت و برنامه هاى تبليغى در ماه رمضان در يك مقطع كوتاه، بوده است.
جنبهاى از حضور فراگير و پشتيبانى فداكارانه مردم عليه شاه و دربار كه در تمامى مقاطع نهضت اسلامي كه بصورت بستن بازار و تظاهرات خيابانى و تجمع در مساجد تجلى مى يافت، "نه بزرگ" گفتن به روشنفكرانى بود كه مردم دشمنى آنان با اسلام و علماى دينى، بازى با عزت ملت اسلام، قربانى كردن مصالح ملى كشور بخاطر مطامع حزبى و بردن حيثيت ملت در قربانگاه تمايلات گروهگرايانه خود را بارها تجربه كرده بودند. جنبه ديگرش " آرى آگاهانه" گفتن به امام، خود سمبل اعتقاد به حقانيت آرمان و راه و رسمى بود كه در تاريح با خون و شهادت علما عجين شده، آنرا راه مستقيم حفظ عزت دينى و استقلال ملى، اعتماد به مرجعيت دينى و باور به صداقت آنان در راستاى درك صلاحديد سياسى خود دانستند. هر كجا رد پائى از حضور علماى دينى در مبارزه با استبداد و استعمار مشاهده شود، حضور فراگير مردم هم مشهود بوده است و مراجع هم به پشتوانه اين نيروى عظيم در تاريح، دست به تحرك زده، متعرص قدرتهاى ناروا شده اند.
همانطور كه به استناد حكم جهاد آيتاللهكاشانى در تير 1331در جريان نهضت ملى شدن نفت، صدها تن از مردم تهران در خاك و خون غلطيدند و كفن پوشان كرمانشاه و همدان و قزوين به سوى قربانگاه قتل عام كاروانسراى سنگى تهران شتافتند. مراجع نيز، به پشتوانه اين نيروى عظيم در تاريح، دست به تحرك زده، متعرص قدرتهاى ناروا شدند. امام خمينى نيز، با درك درست و شناخت عميق اين روحيه اجتماعى، در پاسح نامه علمائى كه مقابله با شاه را به صلاح نميدانستند، تصريح فرمودند:
بزرگترين كارى كه از ما ساخته است بيدار كردن و متوجه ساختن" مردم است. آنوقت خواهيد ديد كه چه نيروى عظيمى خواهيم بود كه زوال ناپذير است."( زندگينامه سياسى امام خمينى. ص (202. بزرگترين كار امام بيدار كردن و متوجه ساختن مردم و هنرش به صحنه كشيدن اين نيروى زوال ناپذير بوده، پرهيز از پنهانكارى و ذيحق دانستن مردم در كسب اطلاع از وقايع مبارزه، حكايت از عمق اعتقاد امام به شركت آگاهانه مردم ميكند. چنين اعتقادى، صرف نظر از انحصار شكنى مبارزه سياسى برگزيدگان و روشنفكران متعهد و تعميم آن در سطح عامه مردم، خود ضامن سلامت نهضت از گزند خيانت و سازش گردانندگان نهضت نيز بود. با چنين رويكردى است كه امام در تذكر خود در نطق 26فروردين 1343اين ويژگى را يادآور شدند كه: اگر خمينى هم با شما سازش كند، ملت اسلام با شما سازش نمى كند.
وجه تمايز قيام فراگيرمردم درانقلاب اسلامي با ساير قيامها چه در مقياس ضد استبدادى ملى و چه در مقياس ضد استعمار خارجى در كشور، برخوردارى از مشخصه هاى: رهبرى واحد دينى و پشتيبانى گسترده ملى و مردمى، اهداف عاليه و انگيزه خالص مكتبى، دامنه فراگير، فقدان حضور نهادهاى مدنى و حزبى، عدم هرگونه تحرك سازمان يافته روشنفكرى، نوع رفتار سياسى مردم و نحوه پيگيرى مطالبات اجتماعى و سمت بديع جهت گيرى هاى ريشهاى از حيث ضد استبدادى و ضد استعمارى آن كه كاركرد تاريخى و كاربرد دائمى دارد، بوده است كه مشابه اين تقابل به اعتراف كارگزاران رژيم نيز در هيج يك از قيامها و نهضتهاى گذشته ديده نشده بود. نه در قيام مردم تنگستان در جنوب و نه در نهضت جنگل در شمال ايران و نه حتى در جنبش تنباكو و نهضت مشروطيت.
تا زمانى كه حرص و طمع بيگانگان بخصوص امريكا بدنبال تسخيراين ممتازترين دژ استراتژيك در منطقه و طراحى عمليات جبران حقارت سيلى امام است، خطر فعال شدن جريان امريكا پرست كه تمامارمانش هژمونى حضور و تسلط دوباره امريكا در ايران است ، وجود دارد، اين انذارى براى هميشه تاريح استقلال و حاكميت اسلامى است كه مراقب مواضع كسانى باشيم كه امام عزيز دردناكانه ياداور ميشوند كه:" انهائى كه خواب امريكا را مى بينند مگر خدا بيدارشان كند."
امام پيروزى در مراحل مبارزه بر جبهه خصم را، نه در غلبه يافتن بر او، كه در مفتضح كردنش، دانسته، اشكارشدن وجه پنهان چهره هاى كارگزار و بر ملا شدن ماهيت شخصيت هاى تاثيرگذارانانرا، كه نماد حقيقى وجود رسواى انهاست، خود نخستين پيروزى اهداف قيام و مقدمه بيدارى و هوشيارى و مبناى تكليف مردم و تشخيص رسالت، ارزيابى كرده اند.
در جوهره پيام امام در قيام انقلاب اسلامي از 15خرداد 42 چه بود كه به روايت اسناد مذاكرات هيئت وزيران وقت، به نشانه پشتيبانى از قيام ، زنان كارمند با چادر در سر كار خود حاضر شدند. ولى دلهاى كور روشنفكران متشكل در جريانات چپ امريكائى قادر به درك آن نبوده، جمعى به تفريق گوئى اين قيام عزت بخش پرداختند و جمعى ديگر به مقابله پرداختند.
اگر چه از رهگذر اختناق حاكم بر جامعه در عصر ستم شاهي، استوانه هاى مقاومت و ايستادگى و مبشرين استقلال و ازادى از ميان گواهان صادق علم و تقوا به زندان و تبعيد و شلاق و شكنجه گرفتارشدند و تعداد بيشماري از مردم به خاك و خون كشيده شدندو اين لكه سياه و ننگينى بر تارك نظام سلطه كارگزاران فريبكار و آمريكا پرست براى تسريع در روند امريكايى شدن بود، ولى از سوى ديگر برگ زرينى از كارنامه درخشان تاريح مقاومت و فداكارى مدافعان انقلاب اسلامى و خاستگاه يك فرهنگ در متن و بطن روابط اجتماعى مان گرديد.
ورود امام خميني به ميهن اسلامي پس از دوران سخت تبعيد؛ و طلوع آفتاب جانبخش اين مرد الهى در تابش دوباره خود بر پهنه ميهن اسلامى، ياران گهواره نشين 15خرداد خود را بوجد آورد و با سرود اين نغمه كه هان: "آمدهام تا بزرگوارى شما را حفظ كنم." احياگر طراوت و نشاط و حيات مجدد در دلها و دماغها و پرده در ظلمت و ظلم نظام سلطهگران و افشاگر خرافه و نيرنگ تزوير گران و تهديدى عليه چپاول و غارت زراندوزان و زورمداران بشود. و با زير پا گذاشتن امريكا، جسارت برخورد با جلادان نژادپرست را، به مستضعفان عالم بياموزد.
بدين سان با ظهور مردى از تبار پاكان بى باك، دعوت به هويت اسلامى و فرهنگ ملى - مذهبى تداوم يافت و اميد و نشاط را در كالبد خسته و مجروح توده ها برافروخت.
امام آمد تا دست كوتاه دستان دور افتاده را گرفته، كانونهاى قدرت و قانون را به دستشان بسپرد تا فارغ از طرح و نظر بيگانگان، با اتكال به قدرت عظيم خداوند و اتكاء به مردم سربلند و غيرتمند به تعيين سرنوشت خويش بپردازند.
اعتقاد "مردم سالارى" امام نه برخاسته از، "نياز به قدرت و منصب"، كه فارغ از هرگونه طرح فريب و نيرنگ و ناشى از عشق صميمى و باور عميق و اعتماد ناگسستنى، به توده هاى مردم بود. امام از طرح انديشه "مردم سالارى" كسب اعتبار نكرد، بلكه به آن وجاهت، قوت، اعتبار و عظمت بخشيد. تفكر مردم سالارى امام، نماد حقيقى شيفتگى خدمت به مردم بود، نه متاثر از تشنگى قدرت حكومت بر مردم !
طرح عملى و اجرايى نظام جمهورى اسلامى نه فقط اراده سياسى امام كه برخاسته از راى و نظر عمومى قاطبه ملت بزرگ ايران بود. صدور فرامين برگزارى انتخابات خبرگان رهبرى، انتخابات خبرگان قانون اساسى و رفراندم تاييد و تصويب آن، جلوه هاى ديگر انديشه مردم سالارى امام بود.
عدم موافقت قلبى با انتخاب بنى صدر عدم صلاحديد انتصاب بازرگان به نخست وزيرى، عدم تمايل به انتخاب منتظرى به قايم مقامى رهبرى ولى صدور احكام آنان به توصيه بزرگان و تنفيذ راى ملت از مظاهر ديگر اين باور امام بود. چه امام خود را نه رهبر كه خدمتگزار مردم ميدانست و مكرر نيز اعلام فرمود كه بمن خدمتگزار بگوييد، برايم بهتر است تا رهبر بگوييد.
شخصيت امام و رفتار و منش سياسى - اجتماعى اش در بردارنده دو بعد متضاد و تلفيق عملى و هنرمندانه اين دو نماد متضاد بود: يكى حركت و عمل بر اساس تكليف الهى به اقتضاى روحيه روحاللهىاش و ديگرى مردم گرايى و اعتقاد به مردم سالارى در حد اعلاء، ولى مشروط به شرط عدم تحقق خواسته هاى خلاف شرع و رضاى خدا.
آرمانهاى الهى انقلاب اسلامى در ايران آرمانهاى نوخواسته و نوظهور يكشبه و يكساله نبود، دربردارنده يك پيشينه ديرينه تاريخى است كه امام، دهها سال در مبارزه، مايه اصلىاش را در دلها و دماغها و ذهن ها و روح هاى اين مردم شريف، تزريق نمود. 22بهمن 57 نه يك روز، بلكه سمبل جريان انقلاب اسلامى و اوج نمايش شور و شعور ملتى است كه به صحنه آمد تا سياستگزار حاكميت سياسى خود در پناه ايمان مكتبى باشد.
با احياء روح خداجويى در ديانت و اخلاص در عمل اركان شاه پرستى و اعتقاد به ظل اللهى شاه فرو ربخت و سياست ملى استقلال و حاكميت را بر وابستگى به قلندران جهانى ترجيح داد. تار و پود ساختارهاى فكرى و ذهنى اخلاق ملى متاثر از بعثت امام درهم ريخته شد و از لوث وجود تمامى مظاهر و ثمرات تلح و نا مبارك فرهنگ بيگانه پاك گرديد. فرهنگ ملى متاثر از مكتبش، خدامحورى را جايگزين خودمحورى ساخت. و هجرت از"بيگانگى با خود" به "هويت ملى" را شعار همگان قرار داد. در پرتو خودباورى در اين ملت فرهنگ كشور عرصه خلاقيت و نو آورى گرديد.
در پرتو انوار پرفروغ كلام امام هزاران چشمه نور در زندگى اين ملت جوشيد و جلوه هاى عشق و اميد را در اعماق جانها و روانها متجلى ساخت. از رهگذر طنين فرياد پر خروشش، قلبها تسخير، فضا نورانى و همه چيز الهى و آسمانى شد. زنان از ظلمتكده جهل و فريب به وادى نور و آگاهى قدم گذاشتند تا از دامان شان، مردان به معراج روند. جوانان از عرصه بزم ها، به صحنه رزم ها شتافتند تا با حماسه سازى خود زيباترين نمونه اعلاى ايثار و فداكارى را به نمايش بگذارند.
ملت در پرتو فرامين روح بخش او و تغيير ماهوى در بنياد هاى فكرىاش از حضيص ذلت به اوج عزت رسيد. هر كلمه از كلام او، بر طومار وسيع كل مبارزه هماهنگ و فراگير جبهه مشترك مرتدين منحرفين و منافقين مهر داغى زد كه رسواگر نقاب فريب دشمنان داخلى و افشاگر دروغ پشتيبانان خارجى شان گرديد.
امواج اين تحول عظيم مرزهاى جغرافيايى را درهم نورديد و مستضعفان عالم را به وجد آورد و آتشى در قرارگاه امن قلندران جهانى پديدار شد كه بمثابه تهديدى عظيم دلهاى دشمنان ديانت و اخلاق را آنچنان بلرزه در آورد كه تنها چاره جويى آنان تلاش براى در هم شكستن پايه هاى اين باور و اجراى شتابزده طرحهاى نيرنگ و فريب و تبليغات مداوم رسانه هاى ارتباط جمعى بيگانه در يك تهاجم گسترده و هماهنگ فرهنگى بود.
تا هم روند رو به رشد اين جريان الهى را در جبهه خداباوران كند كنند و هم با نفوذ در قلوب و تاثير گذارى مغزهاى جوانان اين ملت يكبار ديگر با اعاده وضعيت گذشته شكست خواركننده خود را جبران نمايند.
از اين رو در آستانه شيرين كامى اين مولود مبارك انقلاب اسلامى در بستر تكوين تكاملى خود مواجه شد با پديده هاى نوظهور سياسى و اجتماعى و نظامى كه در قالب تلاش و توطئه سازمان يافته منافقان و نفاق پيشگان طرحريزى كودتا امواج مكرر و مستمر تبليغاتى براى ايجاد جو آلوده و ذهنيت مسموم آتش افروزى هاى محلى و منطقهاى انفجارات و ترورهاى شخصى و شخصيتى به مطالبه خون بهاى تسويه خط الحاد و انحراف ضد انقلاب معاند در روند گسترش تفكر ناب اسلام محمدى و خط اصيل امام، ميل به قدرت در نااهلان و نامحرمان انقلاب، فشارهاى خورد كننده دوچهرگان در بطن انقلاب و در ميان نيروهاى خودى، توطئههاى مسلحانه منطقهاى بر عليه دولت كريمه، كه مقدمه تحميل جنگ تمام عيار اجنبى عليه حاكميت صالحان گرديد كه با تعرض و تهديد و تهاجم همه جانبه خود، تماميت وجودى انقلاب اسلامى و آرمانهاى امام را، نشانه رفت.
فارغ ازاين حقيقت ملموس و محسوس كه امام مردى بود كه قدرت روح و تدبيرش برتر و بزرگتر از طرح و توطئه دشمنانش بود. روح خطرپذيرى امام در 63سالگى كه سينهاش را براى سرنيزه هاى جباران آماده كرده بود و روح خطرپذيرى وى در 90سالگى كه بى هراس از قدرت بلامنازع استكبار جهانى و بدور از هر گونه مصلحت انديشى محافظه كارانه و تنها با اتكال بخدا و اتكاء بمردمى وفادار اعلام كنند: " ما آمريكا را زير پا ميگذاريم" هر دو حاكى از نمايش يك فركانس هماهنگ و يكنواخت بود. و امت به تاسى از اين اسوه حسنه عزت و آزادگى و با الهام از اين كوه مقاومت و ايستادگى تمامى شناخت و شعور خود را به نمايش گذاشت. و با طرد نااهلان و نامحرمان، با امامشان به پيمان خون نشست.
چرا كه رمز طرد گروههاى سياسى - نظامى در بعد از پيروزى انقلاب اسلامى و راز دل نبستن به گزايشات تندروانه آنان در ملت شجاع ما نشان از شناخت دقيق و عميق ملت از رويش آرمانهاى ديكتاتور مابانه و زايش انديشه هاى فاشيستى آنان داشت كه امام در يك پيام
نوروزى خطر بروز آنرا اعلام و طى هشدارى ملت را متذكر شدند كه: " ما بايد دشمن كسانى باشيم كه در سفره افطار گوش تا گوش سر روزه داران را بريدند."
در تمامى ايامالله دوران انقلاب نظير 19دى و 17شهريور و در همه صحنه ها و ستادهاى سرنوشت ساز كشور در 7تير و 8شهريور، نغمه خوانان فتح و پيروزى در محضر دوست جام شهادت را سر كشيدند تا جاودانگى فضيلت ها را صلا دهند و بشارت طلعت فجر رهايى را كه در كلام امامشان جستجو كردند، زمزمه كنند. چرا كه شهيد شدن هنر نمونه ترين بندگان مخلص حق است و امضاء پيمان الهى با انگشت خونين تجلى گاه زيباترين نمايش عشق دلباختگان و مظهر جاودانگى راست قامتان بر فراز قله هاى افتخار است.
صجنه هشت سال دفاع مقدس، نه عرصه بلا، كه ميعادگاه كريمان سينه چاكى است كه به امر امامشان، فريادگر سرود سرح مقاومت مقدس شدند تا در ميادين عشق قلندرى كنند و در عرصه هاى آتش و خون سمندرى. از اين رو جبهه جولانگاه وجد انگيز بروز و ظهور عالى ترين جلوه سلحشورى و جانبازى تك سواران توسنهاى عشق بود كهبا هنر سرانگشت مبارك حصرت امام خمينى، مسافران معراج شهادت شدند. از اين رو جاى جاى ميهن اسلامى به گلستان نازى مبدل شد كه با گل گزارى دست ربوبى ايجاد شد. لذا لالهها را پژمردگى نسزاست كه اين لطيف ترين روح پرستنده را، سفره تنعم الهى سزاوار است.
از ديد بازماندگان و فرزندان شهداء اين ذخاير عظيم در تداوم انقلاب اسلامى كه در ادامه راه پدران خود براى عزت و عظمت ايران اسلامى خود را براى يك مبارزه علمى و عملى تا رسيدن به اهداف عالى انقلاب اسلامى آماده كرده اند آنچه امروز در چارچوب برنامه ريزى براى جوانان از مظاهر فرهنگ برهنگى جلوه گرى ميكند محصول شوم برنامه ريزى دشمنان اين جريان الهى است كه اگر نسبت به آن بى توجه شويم تجربه تلح اندلس تكرار و يكبار ديگر زمينه براى تسلط دشمنان بر مقدرات اين كشور فراهم ميگردد. ولى هوشمندى رهبر حكيم و فرزانه انقلاب و نهيب بموقع ايشان اين ترفند و توطئه را نيز افشاء كرد كه همت غيرتمندانه جوانان اين كشور آنرا تكميل خواهد نمود و داغ تسلطى ديگر را بر دلهاى ناباور آنان خواهد گذاشت.
همانطور كه برائت آشكار از سيلى خوردگان از اسلام انقلاب اسلامى و رهبرى معظم آن، تبرى جستن از معاندان انقلاب اسلامى است گوش جان سپارى به رهنمود هاى رهبرى معظم و معزز انقلاب اسلامى امروز، همگرايى با راه و روش و آرمانهاى ماندگار امام راحل عظيم الشان و نمايش تولى اى ديگر است.
اگر عمال انگليس نهضت مشروطيت را به كمك عناصر غرب باخته مورد تهاجم قرار دادند، امروز عمال امريكا، نهضت بيدارى امام خمينى را با كمك بفاياى همين غرب باختگان مورد تهاجم قرار دادهاند و برماست كه با حفظ هوشمندى، به حفاظت از نظامى بپردازيم كه حضور غيرتمندانه ياوران گهواره نشين امام در 15خرداد، در صحنه دفاع مقدس و به بهاء سفره سفره خون دريا دلان مشهد شلمچه و هورالهويزه و فاو و دشت آزادگان و قبضهقبضه جان عاشقان بلندهمت عرصههاى فتحالمبين و بيتالمقدس و كربلاى 5و غيره آنرا استحكام بخشيده و مادران بزرگوار آنان بر سفره خونين رزمآوران سلحشور خود جشن شهادت بپا كردند. كيست كه بتواند با بى تفاوتى پاسخگوى زجرى باشد كه همچنان بر اندام جانبازان دردمند و راست قامت هميشه تاريح بسيجى ما باقى است و توام با رنج فراوان است.
بر اين ملت بزرگ كه براى استحكام نظام ولايى خود سخاوتمندانه عزيزترين سرمايه هاى زندگى خود را تقديم كردند گران است كه شاهد يك حركت سازمان يافته و هماهنگ منتقدان آرمانهاى اسلامى و انقلابى امام عزيز براى تدارك تسلطى ديگر بر مقدرات كشور باشد. حركتى كه رهبرى معزز و معظم انقلاب اسلامى از آن به تمركز تلاش دشمنان بر"امام زدايى" ياد كرده، ملت عزيزمان را نسبت به آن انذار نمودند.
لذا جا دارد كه امروز ما هم مرقد مطهر امام را نيز علامتى ديگر، از علائم راه ياب انقلاب اسلامى بدانيم تا در برابر انحرافات جريان فكرى دگرانديشان متعهد به خط ليبراليسم غربى، از آن الهام بگيريم و داغ تسلطى ديگر را بر دلهاى آنان بگذاريم. بازماندگان شهداى انقلاب اسلامى، اين يادگاران عزم هاى راسح بهترين بندگان مخلص خداوند با اعلام انقياد و تعبد به ولايت مطلقه مستمر و تفكيك ناپذير اجرايى هدايتى فقيه آگاه و عادل و شجاع زمان و " نه بزرگ" گفتن به حاكميت خط فريب و كج ليبراليسم جديد و اذناب گمراه آنان در داخل و ابراز انزجار از حمايتهاى خارجى آنان حسرت تسلط بر عرصههاى قانونگزارى و اجرايى كشور را بر دلهاى منحرفان و غافلان خواهند گزارد، تا وارثان حقيقى انقلاب اسلامى، مجبور نباشند براى تصحيح رويه هاى انجرافى، خون بهايى ديگر تقديم كنند.
مطمئن باشيد، حضور همه جانبه اين گواهان صادق وجدان هاى بيدار انقلاب، كه در تمامى صحنه هاى اسلامى و انقلابى ياد آور اخلاص و وفادارى و فداكارى اراده هاى آهنينى است كه بارورى انقلاب و استوارى نظام مقدس جمهورى اسلامى، محصول با بركت خون و شهادت آنان بود، طبق وصيت سياسى - الهى امام هميشه زنده تاريخ، نخواهند گذاشت فجرى كه در پرتو انفجارى مهيب، طلوع آفتاب انقلاب اسلامى را بشارت داد، بدست نااهلان و نامحرمان و دوچهرگانسياسى و فرهنگى، به غروب نا اميدى و دلمردگى بگرايد.